السلام علیک یابن رسول الله
حسین سلام الله علیه
نامی که با خون عجین شده است، که چون نامش بر سمعک گوش رسد، و یا بر زبان جاری شود، با جاری شدن نامش بر زبانت، و قرار دادن گوشت به نامش ، و تجسم آن در پیش دو چشمت، و تصور آن در فکر و اندیشه و تخیلت، خود را در عاشورا، و در کربلا در کنار قتلگه می بینی و باید گفت ریشه این نام از " سوزش" و " سوختن " است.
جان بفدایت یا حسین (ع)، که نامت در قلب حسینیان شور و عشق سوختن می سازد.
هر شخصی با آن کس محشور می شود که او را دوست می دارد، و با آن کسی است که نسبت به او محبت دارد.
خداوندا به ما اعتقاد و اخلاص و شناخت و معرفت کامل عطا فرما. تا بواقع حسینی باشیم. انشاالله
اربعین یگانه ابر مرد میدان جهاد و شهادت ، سید و سالار شهیدان ، برهمه پیروان ولایت تسلیت باد.
...............................................
پسرم ! دومین سال فراقت با اربعین حسینی مصادف شد ،
تا مرهمی باشد برای دل ما ......
خدا ابتدا آب را
سپس زندگی را از آب آفرید
جهان نقش بر آب
و آن آب بر باد......
درب باز است ! اما آن چنان این درب طلایی تو را مجذوب کرده است که دستگیره ی یاقوتی اش را بر آن می کوبی !عجبا ! این دیگر صدای چیست؟ دوباره عملت را تکرار می کنی تا صدای دلنشین آن دستگیره ، پرده های گوشت را نوازش دهد و یک بار دیگر صدای "یا علی" را بشنوی !
....گویا صاحب خانه اوست که درب ، ندای یا علی را سر میدهد !
.....آن گاه وارد جایی می شوی که قرآن می گوید : " آل عمران 133"
بشتابید به سوی مغفرت پروردگار خود و به سوی بهشتی که وسعت آن همه آسمان ها و زمین است وبرای پرهیزکاران مهیا شده است .
و تو با کوله بار (عمل صالح) که در دنیا فراهم نموده ای ، وارد این جایگاه عظیم میشوی ..... عجب جایی! عجب منظره هایی !
قصری است از لؤلؤ و در آن هفتاد خانه از یاقوت سرخ و در هر خانه ، هفتاد حجره از زمرد سبز و در هر حجره ، هفتاد تخت ، و بر هر تختی هفتاد فرش از هر رنگ و بر هر فرش حورالعینی می باشد و در هر حجره ، هفتاد خوان طعام و بر هر خوانی ، هفتاد قسم طعام است و در هر حجره ای نیز ، هفتاد خادمه می باشد .
و تازه ، این گوشه ای از آن بهشت جاودانی است که تو را در دنیا به آن وعده داده بودند و تو با یقین به خدا و قیامت ، دست از پا خطا نمی کردی و یا اگر هم اشتباهی داشتی ، فورا استغفار می کردی .
و اکنون این وعده ی خداست که تحقق یافته است .
آری ، وعده خدای سبحان ، که در قرآنش می فرماید : " یونس 9 "
آنان که به خدا ایمان آورده و عمل صالح انجام دادند ، خداوند به سبب همان ایمان ، آنها را به راه سعادت و طریق بهشت رهبری کند ، تا به نعمتهای ابدی و همیشگی بهشتی که نهرها از زیر درختانش جاری است ، متنعم گردند .
....و تو ،شکر خدایت را به جا می آوری که نعمت های بی شماری به تو ارزانی داشت و غم و اندوهت را از میان برد و سپاسگزار قرآن می شوی که در دنیا تو را به راه راست هدایت نمود و تو را به ایمان و عمل دعوت کرد تا به این جا برسی ..........
تو با پرستیدن خدایت به جائی سفر کرده ای که نه خورشیدی می بینی که از گرمی آن ناراحت شوی و نه سرمایی وجود دارد و نه خستگی و رنج و ملالت و دلزدگی حس خواهی کرد و نه با بیماری و پیری و مرگ رو به رو خواهی شد ، بلکه پیوسته درمیان انبوه نعمت ها خواهی زیست واز این جایگاه خوشایند که سر منزل مقصود تلاش های گذشته ی توست، بیرون نخواهی رفت .
....و تو آسوده خاطر و با خیالی راحت از آن نعمت ها استفاده می کنی و برای همیشه از رنج و مشقت کار های فرساینده و تلاش معاش و مجاهدت شبانه روزی در راه ادای تکلیف ، آسوده ای .
آن چه که هست ، عشق است و عشق ،
یاد خدا و تسبیح او ،
و همراه بودن با پیامبر (ص) و علی (ع) ،
و همگام بودن با شیعیان علی (ع) .........
،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،
رفت تا دامنش از گرد زمین پاک بماند
آسمانی تر از آن بود که در خاک بماند
از دل برکه شب سرزد و تابید به خورشید
تا دل روشن نیلوفری اش پاک بماند
دل و دامان شب آنگونه ز سوز دم او سوخت
که گریبان سحر تا به ابد چاک بماند
خوشه سرمست رسیدن شد و از شاخه فرو ریخت
تا که در خاک رگ و ریشۀ این تاک بماند
هرچه دیدیم از این چشم، همه نقش بر آب است
نیست نقشی که در آیینۀ ادراک بماند
جز صدای سخن عشق صدایی نشنیدم
که در این همهمۀ گنبد افلاک بماند.