اللهم اغفرلی الذنوب التی تحبس الدعاء
ماه رمضانی که می آید ـ رمضان سال ۱۴۳۰ را می گویم ـ کارش از همه ی ماه رمضان
های پیش سخت تر است. پاک کردن ما از آلودگی ها ، سال به سال دارد پیچیده تر و
تخصصی تر می شود. ولی امسال، اوضاعمان حتی مطابق نرخ رشد آلودگی
معمولمان هم پیش نرفته است. ناگهان یک جهش سینوسی در کشف و فرو رفتن در
گناهان جدید داشته ایم و رکورد های بی نظیری زده ایم. پاک کردن ما امسال، واقعاً
کار نفس گیر و عجیبی است . خدا کند رمضانی که می آید تاب بیاورد و جوابمان
نکند.
همین یک قلم را حساب کنید که بعضی از مردم، نهایت جرمشان این بود که سر
کوچه با چند تا همسایه، پشت سر یکی که نبود، بد بگویند یا کارهایی را که نکرده،
در حد خودشان به او نسبت دهند. کجا به عقلشان می رسید که غیبت ها و تهمت
ها را می شود Send To All کرد؟ کاری به جناح سیاسی مان اصلاً ندارد، هر دو
طرف یا هر چند طرف در این چند ماهی که گذشت از این کار ها کرده ایم.
خوب بود اگر برای پر کردن نامه ی عملمان، کاری به حافظه ی موبایل یا کامپیوترمان
نداشتند، حیف که همه ی این ها هم حساب است،حیف که Forward هم حساب
است، حیف که دروغ شناسی حرفه ای آن طرف هست که نمی شود با
سناریو های پیچیده مجابش کرد.....
فکرش را بکنید! رمضان های گذشته اگر نشستی دور هم داشته باشند حتماً هی آه
می کشند و می گویند: دروغ هم دروغ های قدیم ، یک استغفرالله پاکشان می کرد
ولی این جدیدی ها ... آنها دلشان به حال ماه رمضانی که می آید می سوزد. چطور
می شود این مومنین سرگردان را دوباره مثل روز اول کرد ؟ بعد حتماً خود رمضان
آخری جوابشان را می دهد و می گوید خیالتان نباشد من کارم را بلدم . حتماً این ماه
رمضان آخری به قبلی ها می گوید که عوضش این مومنان آلوده ، تا دلتان بخواهد تنها
و سرگردانند و تنهایی و سرگردانی از آن چیزهائی است که خدا به خاطر آن ، معامله
را آسانتر می گیرد و نرخ شوینده ها را در حد حراج پائین می آورد. بعد احتمالاً ماه
رمضان های قدیمی به این رمضان می گویند: این وسایل عجیب چیست که با خودت
می بری ؟ و او توضیح می دهد: که این " شبهه شور " است و این هم " شایعه
ساب " . احتمالاً قدیمی ها سر در نخواهند آورد چون قدیم کارها با همین دست راه
می افتاد و به این همه وسایل احتیاج نبود ولی این رمضان خیلی چیزها باید بردارد و
با خود بیاورد، جاروهای مکنده توجیه و برس هایی که می روند گوشه های ذهن و
شک را می شویند . آخ که چقدر شک هست که باید بشویند.......
ماه رمضانی که می آید، سخت و عزیز است . هیچ وقت بیشتر از امروز به آمدنش
احتیاج نداشته ایم. ما میهمانان شوک زده ای هستیم که با نگاهی خالی و منفعل ،
گوشه ای ایستاده اند و حتی به دستهایشان هم اعتماد ندارند که بخواهند آنها را
دراز کنند و چیزی از سفره بردارند. امسال مهمانان فلجی هستیم که لقمه را باید
بگذارند توی دهانمان تا شاید حافظه طعم های قدیمی بهمان برگردد.
آیه به آیه کتاب خدا را باید دوباره در درونمان نازل کنند. انگار شوک یا هیجان ، حافظه
معنوی همه ی ما را پاک کرده باشد و اسم ها را ، کلمه ها را، مفهوم ها را از یاد
برده باشیم . ما از تصادف سخت و عجیبی ، از یک دوره کمای طولانی به حیات
بازگشته ایم و قدر هر دستی را که دوباره طعم زندگی را به ما بچشاند می دانیم.
خدا کند رمضانی که می آید ، همه اینها را حوصله کند . چرا نکند؟؟؟؟؟!!!!!
