یکسال گذشت

تبریک

بعد از این نور به آفاق دهیم از دل خویش

 

که به خورشید رسیدیم و غبار آخر شد

 

محسن عزیزمان سلام ،

یادته سال گذشته همین روز بود که بعد از طراحی این وبلاگ اولین مطلب رو با چه ذوق و شوقی نوشتی و با چه هیجانی هممون رو صدا کردی و خلاصه خودت بهترمی دونی ......!!!

۱۵بهمن سال گذشته روز شکفتن از خاک تا افلاک بود.

و این مسیر طولانی (البته برای ما که سالهاست در راهیم، و هنوزهم اندر خم یک کوچه ایم) برای تو بیشتر از ۱۳ روز طول نکشید که به افلاک رسیدی و تن خاکیت را به آب سپردی ، چون می دانستی آب مظهر پاکی و حیات است.

تو می خواستی با نوشتن مطالبی که چشم دل تورا روشن کرده بود، چراغ راهی باشی برای همه ما .

در همان مسیری که فانوس بدست بودی و می خواستی روشنی بخش محفلی باشی تا همه از آن بهره برند، چنان با سرعت حرکت کردی که هنوز هم خیلی ها باورشان نمی شود که تو اینقدر زود ره صدساله را یک شبه پیمودی و آن پله های آسمانی را ، یعنی راه بهشت را دوتا یکی طی کردی و به مقصود رسیدی .

خوشا بحالت که ندای قلبت را خیلی خوب شنیدی و با چشم برهم زدنی لبخند زنان و لبیک گویان رفتی. 

 

پسرعزیزمان ، سالگرد آغاز راه « ازخاک تا افلاکت » مبارک باد.

برامون دعا کن . والسلام

 

دل ،نظرگاه خداست

 

یا اکرم الاکرمین

 

چون تیر عشق جا به کمان بلا کند

اول نشست بر دل اهل ولا کند

 

در حیرتند خیره سران از چه عشق دوست

احباب را به بند بلا مبتلا کند !

 

دنیا آن قدر کوچک نیست که در آن اسیر و گرفتار شدی ، لذت ها و حلاوت هایی هست که تا نچشی طعم واقعی حیات را نمی یابی ، سقف آسمان آنقدر کوتاه نیست که تو زیر بار مشکلات آن خرد شوی ، ندیدنی هایی هست که باید دید تا حسرت به دل به گِل ننشینی ، می بینی سینه ات چه تنگ است و قلبت چقدر گرفته ؟ شاید او هم هوایی شده ، شاید او هم دلتنگ خداست ، شاید او هم از این همه تکرار مکررات خسته شده ، این همه را تجربه کردی ، نمی خواهی یکبار هم راه خدا را تجربه کنی ؟ یعنی به یکبار امتحان نمی ارزد؟ ؟ !!!!

و نمی خواهی صدای پروردگارت را بشنوی که چه مهربان صدایت می کند :

" ای بنده من سالها نظرگاه خلائق را که ظاهر توست ، پاک ساختی ، آیا شده ساعتی نیز نظرگاه مرا که قلب توست ، پاک سازی ؟؟ !!! "